منم مثل خيلی از مردم ايران خوشحالم که تيم ملی فوتبال ايران، ايندفه بدون اما و اگر راهی جام جهانی شد. الان که دارم اين يادداشت رو می نويسم، تقريباً هر ثانيه صدای يک انفجار از توی خيابون به گوش ميرسه. مردم ريختن بيرون و به اشکال مختلف دارن خوشحالی مي کنن. يکی جيغ ميکشه، یکی به طرز احمقانه ای توی کوچه با ماشين ویراژ ميده، نارنجک منفجر می کنن و بعضی ها هم در حال انجام حرکات موزون هستن :) . ما از اين گونه جشن ها و شادی های ملی خيلی کم داريم. برای همين هم مردم تا فرصتی پيش بياد، سنگ تموم ميزارن. خيلی دوست دارم شرايطی پيش بياد تا در زمان جام جهانی آلمان باشم. سفر بسيار خوبی خواهد بود که کمتر توی زندگی پيش مياد. هم سفرها اعلام آمادگی بفرماين لطفاً.
راستی به چند سايت در لحظه ای که مسابقه تموم شد سر زدم ببينم، چقدر به روز هستن. از سايتهای فارسی که من رفتم، بی بی سی فارسی يک خبر کامل زده بود. ايرنا و ايسنا هم خبر ارسال کرده بودند. کلاً خوب کار کرده بودند. از سايتهای خارجی هم، footballasia.com خبر کوتاهش مربوط به نيمه بازی بود، ولی خبر کاملش مربوط به کل بازی. يکم لنگ ميزد. سايت جام جهانی هم که به عهده شرکت !Yahoo است، خبر و عکس داشت و جدولش هم به روز شده بود و گفته بود خبرهای کاملتر رو بعداً ميفرسته روی سايت.
منم سعی کردم این یادداشت رو زود ارسال کنم. من دیگه برم :) .

خب به لطف تعطيلات عجيب و غريب اين روزها که کمتر در کشورهای ديگر سراغ داريم، خانواده دور هم جمع شدند و زندگی به خير و خوشی می گذرد. درسته که اين تعطيلی ها کارها رو عقب ميندازه و باعث اعصاب خوردی است ولی حضور در کنار خانواده، اعصاب دردمو کمتر کرده.

دهکده ساحلی – بندر انزلی – نوروز 1384