احتمالاْ تا حالا در مورد فیلم جديد ۳۰۰ چیزهایی شنیدید. اما برای اونایی که نشنیدن بگم که این فیلم داستان مقاومت ۳۰۰ دلاور یونانی در برابر ارتش یک میلیون نفری شرق به سرداری خشاریا شاه، پسر داريوش کبير است. در اين فيلم که به صورت جديدي ساخته شده و به قولي بيشتر شبيه کارتون هست تا فيلم، سپاه شرق و ايراني ها به صورت موجوداتي وحشي، بدون مغز، ديو صفت (هم در ظاهر و هم در رفتار) نشان داده شده اند که توسط ۳۰۰ نفر گير افتاده اند و نميتوانند پيشروي کنند. بماند که غلو انجام شده در اين فيلم روي رمبو، ايندياناجونز، ترميناتور و ... رو سفيد کرده، ولي نشان دادن چهره اي وحشي از شرقي ها و ايراني ها در هر صورت غير قابل قبول است. هرچند نمي توان جلوي کمپاني هاي و رسانه هاي غربي به همين آساني ها ايستاد ولي هر کدام از ما مي توانيم قدمي در راه حفظ تاريخ خودمان برداريم. براي اين منظور يک بمب گوگلي (البته گوگل گفته بود که جلوي اين چنين بمب هايي رو خواهد گرفت) تهيه شده که منم هم به اون لينک ميدم. به شما هم توصيه مي کنم که اينکار رو انجام بدين.  300 the movie

در طي اين سال ها در داخل ايران هم، تلاشي در جهت حفظ تاريخ قبل از اسلام نشده و مشاهده چنين توهيني را مي توان نتيجه رفتارهاي غلط فرهنگي و بخصوص سياسي ما دانست. حجوم فرهنگي هاليوود به فرهنگ و مردم ايران که با فيلم هايي از جمله اسکندر شروع شده بود با اين فيلم به اوج خود رسيده است. کاري معمولاً هاليوود با دشمنان آمريکا انجام مي دهد تا احتمالاً بعداً آمريکا براي آدم کردن مردمان آن کشور ها (يا آزاد کردن آنها) وارد عمل شود. در اين مورد ما ايراني ها بايد فرق خود با ديگر ملل را نشان دهيم و بخصوص ايراني هايي که در خارج از کشور هستند با استفاده از امکاناتي که در اختيار دارند، پيام تاريخ چند هزار ساله ما رو بخوبي به گوش جهانيان برسونن.

ممکنه از عنواني که براي اين يادداشت گذاشتم، کمي جا بخوريد. ولي براي اين حرفمم دليل دارم. بعضي از دلايل زير براي همه صادقه. ولي بعضياش نصيب من بدشانس شده:

- نميدونم اين آخر سال چي داره که همه ميخوان حساب کتاباشون رو رديف کنن. خلاصه فصل بدهکاري ها و بستانکاري هاست. انگار اول فروردين مثلاً با اول اسفند فرق داره. اين همه ماه از راه اومدن و رفتن. ولي اومدن فروردين مثل اينکه يه چيز ديگست.

- اين وسط يه عده هم هستن که مي خوان توي سال جديد و يا به مناسبت سال جديد کارهايي رو شروع کنن. ما ايراني ها هم که تمام تصميم گيري ها و کارهامون دقيقه نود انجام ميشه.

- بد به حال اونايي که کارهاي عقب افتاده ديگه اي هم دارن که مجبورن توي اين زمان آخر سال انجام بدن. اينم ميشه قوز بالا قوز. اگه اين کارها با اداره هاي دولتي هم در ارتباط باشه که خدا شما را رحمت کناد.

- هنوز دو هفته از آخر بهمن نگذشته که باید هزینه های ماه اسفند و برخی هزینه های مختص آخر سال رو پرداخت کنی.

- کارهاي شخصي آخر سال رو هم بهش اضافه کن. کفش، لباس، شيريني، آجيل، بليط، کتاب و ...

 
خوب. اگه شانس بياري و همکارات هم به اندازه کافي بتونن کمکت کنن و دردسر جديد ايجاد نکنن ميتوني اين دوران رو پشت سر بزاري. ولي وقتي عيد مي رسه، حسابي خسته شدي و احتياج به استراحت داري. شايد براي همينه که استراحت تعطيلات آخر سال، حال ديگه اي داره. البته در کنار خانواده بودن هم صفايي داره (مخصوصاْ اگر این خانواده در شمال هم باشن :) ). خيلي ها از اين فرصت براي فکر کردن و برنامه ريزي هاي سال بعدشون استفاده مي کنن. براي همينم بعد از عيد معمولاً بايد منتظر ايده هاي جديد باشي (خدا به داد اونايي که با من کار مي کنن، برسه :) ).
فکر کنم متوجه شديد که چرا بهار امسال من، چکمه پوشيده. راستي گفتم چکمه ياد يه چيزي افتادم. چند سال پيش توي عيد بود که آمريکا به عراق حمله کرد. خدا رحم کنه. نکنه اين چکمه از استعاره دربياد و واقعي بشه!