ايتنا - عطا خليقي سيگارودي

به نظر من الكامپ دوازدهم از الكامپ يازدهم بهتر بود، و اگر فرض كنيم كه تجلي توان شركت‌هاي خصوصي ما كه در زمينه الكترونيك و كامپيوتر فعاليت دارند، همين الكامپ خودمان باشد، پيشنهاد مي‌كنم مجلس عزا را هرچه زودتر برگزار كنيد تا ميت روي زمين نماند!

نمايشگاه امسال را مي‌توان به صورت زير تشريح نمود:

شركت هاي نرم‌افزاري
حضور شركت‌هاي نرم‌افزاري در نمايشگاه امسال نيز كمرنگ بود. هرچند شركت‌هاي انگشت‌شماري بودند كه حضوري پررنگ از نظر طراحي غرفه و مساحت داشتند، ولي ادعا و تبليغات آنها در مورد محصولاتشان با واقعيت فاصله زيادي داشت.
در كشور ما به دليل در دسترس بودن انواع نرم‌افزارهاي پرقدرت با قيمتي بسيار ناچيز كه نگاه به اين صنعت را تنزل بخشيده است و ضعف قانون و يا عدم قدرت بازوي اجرايي قوانين فعلي، باعث شده است تا شركت‌هاي نرم‌افزاري، بيشتر به سمت طراحي و ساخت نرم‌افزار براي مشتري‌هاي خاص پيش بروند تا توليد نرم‌افزارهايي با استفاده عمومي. ولي در مجموع جرقه هايي از پيشرفت در اين بخش ديده مي‌شد.

شركت‌هاي فروش سخت‌افزار
حضور اين شركت ها كه عمدتاً فروشنده توليدات خارجي هستند بسيار پررنگ بود كه نشان از پررونق بودن اين بخش است. طراحي و توليد از ديگري، فروش و تبليغ از ما. شايد بخش عمده‌اي از نمايشگاه امسال را متعلق به اين شركت‌ها بايد دانست.

شركت ارائه دهنده خدمات اتصال به اينترنت يا ISPها
به جرات مي‌توان گفت كه اين بخش از حوزه فناوري اطلاعات ديگر رونق سال‌هاي گذشته خود را ندارد. در گذشته نزديك شاهد آن بوديم كه درصد قابل توجهي از شركت‌هاي فعال در نمايشگاه‌هاي مختلف را ISPها تشكيل مي‌دادند. ولي امسال عدم رونق اين بخش با توجه به نوع حضور آنها بسيار واضح مي‌نمود.

بخش دولتي
بخش دولتي حضوري كمرنگ در اين نمايشگاه داشت. هر چند حضور گذشته شان هم چندان چنگي به دل نمي‌زد. شايد هم ديگر رويشان نمي‌شد كه همان چيزهايي كه چند سال است به نمايشگاه مي‌آورند را دوباره بياورند.

شركت‌هاي فعال در زمينه اتوماسيون صنعتي
شايد بتوان حضور اين گونه شركت‌ها در نمايشگاه را با توان داخلي كشور مقايسه كرد. در واقع توان ما همين است كه در نمايشگاه ديديد. صنعت فعلي ما نيز به دليل فرسودگي و قديمي بودنش، بيش از اين نيازي ندارد. ولي توان نيروي انساني در اين بخش بالاست و نيروهاي خوش فكري در آن مشغول به كار هستند.

نشريات
نشريات هم حضور خوبي در نمايشگاه داشتند. ولي پراكندگي آنها در فضاي نمايشگاه باعث شده بود كه محيط لازم براي معرفي خود را پيدا نكنند. شايد اگر مانند چند سال پيش در يك فضا دور هم جمع مي‌شدند، حضوري با طراوت‌تري داشتند. در نمايشگاه امسال شاهد حضور نشريات جديدي بوديم و از قديمي‌ها خبر كمتري بود.

الكامپ دوازدهم نيز رو به پايان است. آنچه واضح است افت هر ساله اين نمايشگاه است. تا آنجا كه متولي برگزاري آن در سال آينده مشخص نيست. دعواهاي صنفي هنوز با قدرت در حال انجام است. بي‌برنامگي، بسيار مشهود است. نمونه عيني آنها را مي‌توان در جانمايي غرفه‌ها با توجه به نوع فعاليتشان دانست. باز هم شاهد فروش اجناس در غرفه ها هستيم. هنوز هم اميد داريم كه محل مخصوصي به فروشندگان اختصاص پيدا كند (توجه مي‌دهم به بخش Gitex Shopper در كنار نمايشگاه Gitex دوبي) تا در اين صورت هم بازديدكنندگان راحت‌تر به منظور خود برسند و هم غرفه‌داران در ميان انواع مخاطبان مختلف سردرگم نشوند.

اين وبلاگ از ۵ ارديبهشت ۱۳۸۲ تا کنون دارد، کژدار و مريز به روز می شود و امروز به طور اتفاقی٬  ۹۹۹۹ بازديدکننده آن خودم بودم. چشم بر هم زدنی، ۳ سال و ۲ ماه گذشت. شايد يکی از خوبی های وبلاگی که از دل برآيد اين باشد که به آرشيوت مراجعه کنی تا ببينی که چه بودی و چه شدی. شيب منحنی زندگی ات مثبت بوده است يا منفی. به نظرم٬ شيب صفر از همه بدتر باشد.

ايتنا - عطا خليقي سيگارودی

اين روزها حرف‌هاي زيادي در مورد «پروژه اينترنت ملي» زده شده است و داستان سايت رسمي آن نيز بسيار خواندني و قابل تعمق است.
درحالي كه تمامي شواهد دال بر ارتباط اين سايت با پروژه اينترنت ملي است، برخي دولتمردان ما به علت برخي قصورات، ناپخته عمل كردن و به عبارتي غيرحرفه‌اي عمل كردن بخشي از زيرمجموعه اين پروژه، به جاي اينكه به اشتباه كوچك خود در مورد اين سايت اعتراف نمايند، حتي حاضر به پذيرفتن كوچك‌ترين خطا از جانب خود نيستند و دست به تكذيبيه گاه همراه با تناقض مي‌زنند.
به نظر بنده، اگر مسئله پيش آمده، با اعتراف به برخي اشتباهات طبيعي و سعي در رفع آن همراه بود، مجريان اين طرح مي‌توانستند ظرفيت بالاي انتقادپذيري و تلاش در جهت رفع عيوب خود را به بهترين وجه نشان داده و در نزد افكار عمومي در جايگاه بالايي قرار گيرند، در حالي كه موضع‌گيري اخير، باعث نزول اين جايگاه تا افرادي ناصادق و پنهانكار شد.
متاسفانه ما در اكثر موارد براي قصورات خود دلايل مختلفي داريم و اگر خود نيز باور به اشتباه داشته باشيم، باز هم سعي بر آن داريم تا دلايلي مربوط و نامربوط از خود ببافيم تا اصطلاحاً مديريت ارشد و پيشرفته‌مان زير سوال نرود.
در دنيايي كه گاه اشتباه فردي كارمندان موجب استعفاي وزيران مي‌شود، در مملكت ما سعي در پاك كردن اشتباهات مي‌شود.

اين روزها براي ايران و بخصوص مردم آن، روزهايی تعيين کننده و پر مخاطره ای است. در حاليکه توجه اکثر ايرانی ها به جام جهانی فوتبال است، آخرين فرصتهای ايران در توافق و به طور کلی حل مسئله هسته ای به وجود آمده، در حال اتمام است. گروه ۸ کشور صنعتی جهان، انتظار پاسخ کوتاه بلی يا خير کوتاه مدت (تا ۵ روز ديگر) را از ايران دارند و در طرف ديگر، حکومت ايران فرصت فکر کردن بيشتری می خواهد. اين روزها، روزهای سختی است. دوران جوانی ام در سالهای انتهايی است و هنوز در حسرت روزی بدون بحران در کشورم هستم. روزی که مردم کشورم را شاد و اميدوار به آينده ببينم. روزی که تيتر ساز روزنامه های جهان نباشيم. دلم برای جوانانی مثل خودم می سوزد که سوختند و جوانی را حس نکردند و اميدی هم به آينده ندارند. از خدا می خواهم که ايران و ايرانی را در پناه خود حفظ کند.