مقاله زير، در جواب مقاله آقای محمد مهدی مولايي نوشته شده است.

مقاله شما را در دو هفته نامه اينترنتي هفت سنگ خواندم. وقتي که خط آخر مقاله شما را خواندم، چند کلمه بيشتر در ذهنم باقي نمانده بود. کلماتي چون، انحصار، نامه تهديد آميز، حرفها و آرمانها و آزار.
البته نمي دانم زماني که را که براي نوشتن اين نامه انتخاب کرده ام، درست يا خير. چون قبل از اينکه مقاله شما را بخوانم، کلي مقاله و خبر در مورد فيلترينگ اينترنت و وضع مطبوعات و آزادي بيان در ايران خواندم که کلي مرا ذوق زده کرد! ذوق زده از اين بابت که نفس کشيدن هنوز آزاد و قانوني است. امروز صبح اولين کاري که کردم اين بود که از چند ISP مختلف چک کردم که آيا پرشين بلاگ نيز در ليست سياه بوده است يا خير. نمي دانم اگر با صفحه پيغام سيستم فيلترينگ مواجه مي شدم، چه فکر و يا رفتاري مي کردم. ولي مطمئن بودم که هيچ کاري نمي توانستم براي رفع اين موضوع انجام دهم.
هيچ وقت روزهاي اول راه اندازي سرويس پرشين بلاگ را فراموش نمي کنم. دوستان همکار، در ماه هاي اول راه اندازي چند بار تا بستن کامل سرويس پيش رفتند. چندين نامه تهديد آميز (البته نه از نوع نامه آقاي خوابگرد) و نامه هايي که حاوي ليستي از کاربران قرمز بود، به دستمان مي رسيد. طرز بيان مخصوص نويسنده، تشخيص قصد و افکار او را آسان مي نمود. ما در صحبتهايمان کلي چرا داشتيم که براي آنها جواب قانع کننده اي نبود. چرا اين کار را کرده ايم؟ چرا اينهمه فشار روحي و مادي را تحمل مي کنيم؟ چرا از تمام جناحها (داخلي و خارجي) به ما حمله مي شود؟ اگر آن طرفي هستيم، پس کيف پول کجاست و اگر اين طرفي، پس من کيم؟! ولي هدف اعتلاي نام و زبان ايراني در اينترنت، ما را به ادامه کار تشويق مي کرد. مي خواستيم به همه بگوييم که اينترنت به زبان فارسي تنها محدود نمي شود به چند سايت سرويس چت و عکس هاي عامه پسند براي مشغول کردن قشر خاصي از جامعه. مي خواستيم بگوييم که نتيجه توان فني جوانان اين مرز و بوم، سايتهاي پر از تصوير بجاي متن Unicode نيست که هر بچه اي بتواند با خريد يک CD هک تمام اطلاعات آنها را پاک کند و بر صفحه نخست آنها حک کند، مش قاسم، مش عباس و ...
نمي دانم چقدر به اهدافمان نزديک شديم. ولي مي دانم که ما خط شکن بوده ايم و حق داريم بدين سان بخود بباليم (بدون آنکه مغرور شويم که غرور مقدمه شکست است). ما با ارائه سرويس مطمئن پرشين بلاگ توانستيم اعتماد کاربران ايراني (با پشتوانه بيگانه پرستي) را نسبت به کار و سرويس ايراني تا اندازه اي عوض نماييم و بدين صورت زمينه فعاليت گروه هاي ديگري را که مي خواهند در اين راه قدم بگذارند را هموار نماييم. ما نه تنها انحصار طلب نبوده ايم بلکه، هميشه در حد توان به سايتهاي نوپايي که از ما تقاضاي کمک کرده اند، در حد توان کمک کرده ايم. نمونه هاي فراواني را مي توانم ذکر کنم، ولي به واسطه اخلاق حرفه اي اين کار را انجام نمي دهم.
اما داستان پر تيراژ روز. سرويس جديدي از راه مي رسد و با نگاه به تجربيات چندين ماهه سرويس قبلي، سرويس جديدي را با رابط کاربري زيبا طراحي مي کند. به منظور رقابت با رويس قبلي در اقدامي غير اخلاقي و غير حرفه اي، شروع به عرضه يادداشتهاي موج سواراني مي کند که با نگاهي سطحي، در يادداشتهاي خود از بيان هرگونه توهين و افترا، کوتاهي ننموده اند. هيچ سايت و يا نويسنده اي به اين اقدام اعتراض نمي کند. در همين هنگام نامه اي تحسين برانگيز و تهديد آميز، توسط يکي از کاربران فعال پرشين بلاگ منتشر مي گردد و چند سايت خبري به واسطه رسالت اطلاع رساني خود در سطحي گسترده به پخش اين نامه اقدام مي نمايند. چند روز بعد، سرويس جديد مورد حمله خرابکارانه قرار مي گيرد و فعاليتش متوقف مي شود. و البته باز هم همان سايتها، به دليل همان رسالت اطلاع رساني، با پوشش اين خبر، سعي در محکوم نمودن و نسبت دادن اين خرابکاري به گروه پرشين بلاگ مي نمايند.
من نميدانم چگونه سرويس که نزديک به يک سال از عمر آن مي گذرد، با حضور يک تازه وارد ناشناس، اينقدر راحت توسط افرادي که داعيه گسترش اينترنت و رسالت اطلاع رساني صحيح و به موقع را دارند (و حتي قسمتي از موفقيت هاي خود را بايد مديون همين پرشين بلاگ و کاربران آن بدانند)، مورد حمله قرار داده و تمامي تلاشها و مساعي آنان را به فراموشي مي سپارند.
تيم پرشين بلاگ، همانطور که بارها گفته است، تنها به افزايش قابليتها و حفظ سيستم خود فکر مي کرده است و مي کند. تجربيات سه ماهه اول راه اندازي سرويس پرشين بلاگ به ما ثابت نمود که شرکت در اينگونه منازعات بجز منحرف نمودن و عقب انداختن ارائه سرويسهاي نو و يا گسترش سرويسهاي قبلي، فايده ديگري ندارد. به همين منظور، حتي المقدور سعي نموده ايم که جواب انتقادات وارد بر ما را با پيشرفت و تصحيح سرويسمان بدهيم نه در حرف.
من روزنامه نگار و يا نويسنده نيستم و از فن نوشتن ناآگاه. تخصص من و دوستانم در زمينه هاي ديگر است. ولي از شما دوستاني که در اين وادي تلاش مي کنيد، مي خواهم که عميقتر و دقيقتر به موشکافي رخدادها بپردازيد و همه حال ما را مورد انتقاد سازنده قرار دهيد. من از شما انتظار دارم کاملاً بيطرف و با نگاهي عميق نسبت موضوعي که در مورد آن صحبت مي کنيد، بنويسيد. تحقيق کنيد که واژه انحصار در دنياي اينترنت به چه معني است و چگونه يک سايت مي تواند انحصار ايجاد کند؟ (توجه شما را جلب مي کنم به MSN و AOL که با وجود سرمايه گذاريهاي فراوان مالي و تخصصي، نتوانسته اند انحصار ايجاد نمايند.) به قول يکي از دوستان، به کارگيري واژگان بسيار راحت است و تنها فشردن چند دکمه صفحه کليد است. ولي قبل از فشردن اين کليدها، بياييم فکر کنيم که چگونه واژگان ما مي تواند، تلاشهاي چندين ماهه يک گروه پيشرو را زير سوال ببرد.