|
هم اکنون 2 ساعت و 40 دقيقه است که به صداي دلنواز تاري که هر ۲ دقیقه يکبار پخش مجدد مي شود، گوش مي دهم. آرامش آن چنان زيباست که دستم به بستن پنجره وبلاگي که اين صدا را در پس زمينه خود قرار داده است، نمي رود. خدا کند کسي به موبايلم زنگ نزند تا همچنان صداي سنتي اين تار در ذهنم باقی بماند و با آهنگ دنياي مدرن و پر سر و صداي امروزي قاطي نشود. |
Ata's Daily Writings
روز نوشتهاى عطا
